Ditte Jensen uppgötvar að nýju nágrannar hennar eru ekki fullkomnir. Þetta er fólk sem glímir við ýmis vandamál og persónugalla og er greinilega hjálparþurfi. Hún þarf líka að horfast í augu við drauga fortíðar sem ásækja hana bæði í vöku og draumi. Og svo er það kötturinn. Ditte á auðveldara með að takast á við hann, því hún er fullkomin, eða næstum því.
Ditte tekst á við skjáfíkn ungra barna og veitir meðferð við eitraðri karlmennsku, þótt það kosti nokkur brotin hjörtu. Eftir því sem hún tengist samfélaginu í húsinu þéttari böndum, þeim mun fleiri verða verkefnin. Á fyrstu hæð búa flóttamenn í neyð, á þriðju hæð er meðvirkni og alkóhólismi og á annarri hæð býr umhverfissóði hússins – sem er líka formaður húsfélagsins.
Draumur Ditte um að skapa ástríkt fjölskyldusamfélag þar sem hún er miðpunkturinn sem hjálpari og frelsari hússins virðist vera að rætast. Hún trúir því að tilgangurinn helgi meðalið, alltaf, og því ræðst hún gegn opinberri stofnun með sýklahernaði og brýtur fimmta boðorðið. Þar með getur hún strikað tvö verkefni af „listanum“ sínum.