spirant Izabela Rosa i starszy aspirant Jakub Walczak muszą poprowadzić kolejną sprawę. U stóp Ślęży odnaleziono spalone ciało mężczyzny. Okazuje się, że to miejscowy proboszcz. Ktoś wykradł jego ciało z zakładu pogrzebowego i spalił na stosie, a przy pogorzelisku pozostawił tradycyjną słowiańską lalkę – motankę, której przypisuje się nadzwyczajne moce. Trop prowadzi do wyznawców kultu bóstw słowiańskich, którzy w przeszłości od dawna byli skonfliktowani ze zmarłym księdzem. Głównym podejrzanym staje się Ziemowit Słota, lider wspólnoty. Mężczyzna co prawda posiada alibi, ale ukrywa przed policją fakt, że jest blisko powiązany z niejaką Elżbietą Wydrą. Kobieta była kiedyś karana za bezczeszczenie zwłok, a odnaleziona przy ciele duchownego motanka należała do niej. Równolegle Głowacki prowadzi własne rozpoznanie dotyczące więźnia, który może mu pomóc w odkryciu prawdy, jak zginął jego syn. W zamian za leki Piotr zdobywa od osadzonego listę jego dawnych współwięźniów.