Azil annesiyle ilgili gerçeği öğrenince yıkılır ve düğüne gelmeyerek Güneş'i yalnız bırakır. Güneş, hiçbir açıklama olmadan terk edilmenin şokunu yaşar ve kendini suçlamaya başlar. Azil mezarlıkta geçmişiyle hesaplaşırken, Güneş otelde ilişkilerine dair tüm inancını kaybeder. İkisi de birbirini unutamaz ama konuşacak gücü bulamaz. Güneş, Rize'den gitmeye karar verirken Azil hayatında ilk kez ne yapacağını bilemez halde kalır. Sabah olduğunda yollarının kesişip kesişmeyeceği belirsizliğini korur.
When Azil discovers the truth about his mother, he breaks down and, by not attending the wedding, leaves Güneş alone. Güneş is shocked by being abandoned without explanation and begins to blame herself. While Azil settles accounts with the past at the cemetery, Güneş loses all faith in their relationship at the hotel. They can't forget each other, but they lack the strength to talk. When Güneş decides to leave Rize, Azil is, for the first time in his life, at a loss for what to do. When dawn breaks, uncertainty remains about whether their paths will cross again.
Quando Azil descobre a verdade sobre a mãe, ele desaba e, ao não ir ao casamento, deixa Güneş sozinha. Güneş vive o choque de ser abandonada sem nenhuma explicação e começa a se culpar. Enquanto Azil acerta contas com o passado no cemitério, Güneş perde toda a fé no relacionamento deles no hotel. Os dois não conseguem esquecer um ao outro, mas não encontram força para conversar. Quando Güneş decide sair de Rize, Azil fica, pela primeira vez na vida, sem saber o que fazer. Quando amanhece, permanece a incerteza sobre se seus caminhos vão se cruzar ou não.
