Noa is 15 jaar als ze in 1995 naar huis fietst. Op haar pad komt ze de nietsontziende Utrechtse serieverkrachter tegen, die in de jaren 90 de stad in zijn greep houdt. Terwijl de Utrechtse politie een klopjacht opzet om de dader te pakken, keert Noa zich meer in zichzelf. Praten over het diepe trauma is lastig. Totdat hulp uit onverwachte hoek komt. Voor Patrick wordt de angst van iedere ouder werkelijkheid, als zijn 19-jarige dochter middenin de nacht belt. De studente heeft zich na een leuk feestje ternauwernood kunnen bevrijden uit de greep van een belager. Al snel is duidelijk dat ze door het oog van de naald is gekropen.
Willemijn geeft zichzelf jarenlang de schuld als ze in 2019 in Leiden met een drankje te veel op door een man wordt overmeesterd in haar deuropening. Waarom was ik daar alleen en waarom was ik dronken? Ook Sonja verwijt zichzelf dat ze niet wist weg te vluchten voor haar belager. Wat heb ik gedaan om dit te voorkomen, vraagt Noa zich af, als de Utrechtse serieverkrachter in de jaren 90 haar jonge leven totaal overhoop haalt. Praten over seksueel geweld is lastig, zeker als de omgeving liever wegkijkt of oordeelt. 'Dan ga je toch schreeuwen, of dan ren je toch weg? Wat deed je daar eigenlijk zo laat in je eentje?!'
De grootste angst van elke vrouw komt uit als de 25-jarige Anne Faber in 2017 gaat fietsen en nooit thuis aankomt. Haar vriendinnen Anna en Juliette vertellen over hun hechte vriendschap, het blijvende verdriet en de onvergetelijke lach van hun dierbare Anne. Ruim dertig jaar geleden wordt Jolanda vlak voor haar studentenwoning in Nijmegen bedreigd en aangerand. De dader wordt nooit gepakt, maar Jolanda strijdt door voor gerechtigheid. De zaak van de Utrechtse serieverkrachter komt in 2014 tot een ontknoping. Het trauma van destijds komt in alle hevigheid bij Noa naar boven. Het verhaal móet eruit en eindelijk kan haar stem worden gehoord.