حوا

Filmed over five years, Writing Hawa is the story of three generations of Hazara women from the same family in Afghanistan. With unique access, director Najiba Noori films her mother Hawa and her niece Zahra in their aspirations to emancipate themselves from patriarchal traditions.

Filmed over five years, Writing Hawa is the story of three generations of Hazara women from the same family in Afghanistan. With unique access, director Najiba Noori films her mother Hawa and her niece Zahra in their aspirations to emancipate themselves from patriarchal traditions.

Dokumentalistka Najiba Noori przez pięć lat portretowała swoją 52-letnią matkę – Hawę oraz nastoletnią siostrzenicę Zahrę, aby pokazać, jak żmudnie wypracowana poprawa pozycji kobiet w Afganistanie uległa zniweczeniu przez geopolityczną przemoc. Rodzina reżyserki należy do Hazarów – grupy etnicznej żyjącej w środkowym Afganistanie, która dotkliwie doświadczyła dyskryminacji i prześladowań. Hawa została wydana za mąż w wieku 13 lat za znacznie od siebie starszego męża, który teraz potrzebuje opieki. Niestrudzenie walczyła o lepszą przyszłość dla swoich dzieci i mimo sprzeciwu męża nauczyła się czytać i założyła własną firmę. Dlatego z przerażeniem obserwuje, jak Amerykanie przygotowują porozumienie z talibami. Decyduje się przyjąć do domu 14-letnią wnuczkę Zahrę, która uciekła od agresywnego ojca. Kiedy w sierpniu 2021 roku ostatnie wojska amerykańskie wycofują się z Kabulu, następuje błyskawiczne przejęcie władzy przez talibów, a marzenia córki i wnuczki Hawy zostają zniszczone w imię patriarchalnych tradycji. Zahra musi wrócić do wioski, z której uciekła, a Najiba ma kilka minut na decyzję, czy uciec do Paryża z dziewięcioma kilogramami bagażu i dwoma twardymi dyskami z materiałem filmowym.